ไม่เชื่ออย่าไปลบหลู่(ค่ายวชิราวุธ)

ตั้งกระทู้
ไม่เชื่ออย่าไปลบหลู่(ค่ายวชิราวุธ)

          ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ ที่ฉันเล่ามาทั้งหมดเนี่ย เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงๆๆ เมื่อไม่นานมานี้ ก็คือว่าตอนนั้นประมาณเดือนตุลาปีที่แล้ว โรงเรียนของฉันจัดให้ไปค่ายวชิราวุธหลายคนคงรู้จักกันดี ซึ่งวันนั้นเป็นวันที่อากาศร้อนมากร้อนแบบแทบบ้า พวกคณะครูก็ให้ลูกเสือและเนตรนารีไปเดินทางไกลทำกิจกรรมต่างๆๆซึ่งถ้าใครเคยไปแล้วจะรู้ว่ามันทรมาน แบบว่าทำกิจกรรมในป่า(แต่ก็ฝึกความอดทนนะ) อ่าเรามาเข้าเรื่องดีกว่า

          คือว่าฉันนะเป็นคนที่แบบว่าชอบแกล้งเพื่อนนิดๆๆ และก็เชื่อเรื่องผี บางทีก็กลัวบางทีก็ไม่กลัว แต่คราวนี้แหละเจอเรย คือวันนั้นนะ หมู่ของฉันก็ไปทำกิจกรรมในป่ากับกองเนตรนารีและคณะครู มีครูท่านนึงเป็นผู้ชายนะ ท่านจะทำโทษลูกเสือและเนตรนารีโดยการให้มอบ กับให้หายเข้าไปในป่า และมีอยู่ที่หนึ่ง ขณะที่พวกเรากำลังฝึกอยู่(ตอนนั้นเป็นตอนกลางวันนะ) มีเพื่อนคนนึงไม่ตั้งใจทำ แบบว่าเล่นและดื้อ ครูเลยให้หาย เพื่อนก็วิ่งไปมอบตายพุ่มไม้ ซึ่งหลังพุ่มไม้นั้นนะมีต้นไม้ต้นนึงซึ่งมีผ้าแดงผูกอยู่ พวกเราก็ไม่ได้ลบหลู่อะไร ก็ยกมือไหว้กัน แล้วก็เดินจากไป จากนั้นก็ถึงเวลาที่จะกระโดดหอ ฝนก็ตกปอยๆๆ ในตอนนั้นหลังจาที่ฉันกระโดดเสร็จ แม่ก็เรียกไปเอาขนม ฉันก็เดินไปกลับเพื่อนอีกคนนึง แล้วหลังจากนั้นพอกลับมาก็ไม่เจอเพื่อนเลยสักคน แล้วฝนก็ตก ฉันกับเพื่อนอีฟคนนึงจึงตัดสินใจเดินกลับกันเอง โดยกลับไปทางเดิม  แต่ทำไงดีล่ะ ฉันลืมทาง ฉันเรยเผลอพูดออกมาว่า เราหลงป่ากันแน่(โบราณเขาบอกว่า อยู่ในป่าห้ามพูดว่าเห็นเสือ ห้ามพูดว่าหลง) แล้วตอนนั้นฉันอยู่กับเพื่อนแค่สองคน ฝนก็ตก เงียบก็เงียบ คุณลองนึกดูดิว่า ต้องอยู่ในป่าแบบไม่มีใคร ตอนนั้นฉันร้องไห้แล้วแหละ กลัวมาก และเราต้องเดินกลับทางเดิมที่มีต้นไม้ต้นนั้นอยู่ ฉันไม่ได้เอามือถือมาเพราะว่าไปโดดหอ ส่วนเพื่อนก็เอามาแต่ไม่มีสัญญาณ ทำไงดีล่ะ ฉันนึกอะไรไม่ออกเรย ในตอนนั้น ฉันจึงขอพรจากสิ่งศักสิทธิ์ที่โรงเรียนของฉัน และของบารมีจากหลวงพ่อที่ฉันสักการะ แล้วตัดสินใจเดินต่อไปกับเพื่อน เดินไปเรื่อยๆๆ ........ๆๆ แล้วทันใดนั้น เหมือนสวรรค์มาโปรดเรา เราเจอบ้านพักแร้วเย้ๆๆ ดีใจจังเลยแล้วคืนนั้นก็มีแสดงรอบกองไฟ นี่ก็เป็นอีกเหตุการณ์นึงที่เด็กม.3ปี50รุ่น28ของโรงเรียน..ต้องรู้ คือว่าเม่อไหร่ที่มีเข้าค่าย ฝนต้องตก และตกปีเราปีเดียวตั้งแต่ม.1-ม.3 เราทุกคนไม่เคยได้นอนเต้นเลย ทั้งๆที่คืนนั้นไม่มีแววว่าฝนจะตก แต่กลับตกหนักมากกกกกกกสรุปว่าทุกคนไม่ได้นอนเต้น แต่มานอนรวมกันที่ลานใหญ่(เฉพาะลูกเสือนะ) ส่วนฉันและเพื่อนๆที่เป็นผู้หญิงก็นอนในบ้านพัก ขอเล่าถึงภายในก่อน คือว่าเป็นห้องเก่าๆ พื้นก็ไม่ได้ปูกระเบื้องรึว่าเสื่อน้ำมันอะไรหรอก เป็นปูนธรรมดา และก็มีประตู2ประตู คือด้านหน้าและด้านหลัง มีหน้าต่างรอบด้าน และมีพัดลมเก่าๆๆกับชั้นวางหมอนกับที่นอนเก่าๆอีกหนึ่งชั้นใหญ่ๆ คืนนั้นทุกคนนอนหันขาเข้าหากัน ตามความเชื่อที่ว่า เดี๋ยว...จะมาดึงขา ทุกคนสวดมนตร์ แต่ฉันก็แกล้งหลอกเพื่อนที่นอนข้างๆว่า คืนนี้ระวังนะโว้ย แล้วก็นอนไป แล้วก็ตี4กว่าๆ ฉันกับเพื่อนนอนไม่หลับทุกคนก็เลยตื่นมา กะว่าจะมานั่งรอครูเป่านกหวีดเรียก ก็เปิดไฟ ตอนนั้นน่ะ ไม่มีใครเลย มีแต่คนในห้องเรากำลังคุยกันอย่างเบาๆ ส่วนฉันกับเพื่อนของฉันก็นั่งเอาหลังพิงประตูด้านหลังอยู่ ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน ฉันกับเพื่อนก็นั่งเงียบ เพราะไม่รู้จะคุยอะไรดี ก็เลยนั่งฟัง เนี่ยแหละ ตอนนี้เอง ฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนผู้หญิงร้องกริ๊ดออกมา แต่ไม่ได้กริ๊ดแบบนั้นนะ จะดังแบบเสียงก้องๆๆดังมาก และก็นึกว่าเจอแน่แล้ว แต่อาจหูฝาดไป เลยหันไปหาเพื่อน ปรากฎว่า เพื่อนของฉันได้ยินเหมือนกันกับฉันเลย และเราก็เล่าให้ทุกคนฟัง ทุกคนก็เงียบไปพักนึง และก็กลัวมาก แต่โชคดี เช้าพอดีเลย ก็เลยไม่เกิดไรขึ้น หลังจากนั้นเราก็ขึ้นรถกลับบ้าน หลังจากวันนั้นมาฉันเชื่อแล้วว่า บางอย่างที่เรามองไม่เห็นอาจเป็นเรื่องจริง**

จำนวนคนดู : 8314
ตั้งเมื่อตั้งเมื่อ: 13:06 น. 30 ก.ย. 2008
แท็ก: -

ถ้า ถูกใจ กด Like และ Share ขึ้นบน Facebook หรือ Tweet ส่งต่อให้เพื่อนได้นะจ๊ะ


 

 
yenta4 : lovelovemoonim avatar
โดย: lovelovemoonim yenta4 : lovelovemoonim hompy ส่งข้อความหา lovelovemoonim
ผู้สนับสนุนใจดี

แสดงความคิดเห็น

เบื่อโฆษณาจาก Facebook มาช่วยกันกำจัดกันเถอะ ดูวิธีที่นี้
  • เกมส์, เกม, เกมส์ทำอาหาร, เกมส์ปลูกผัก, ผลสลากกินแบ่งรัฐบาล, เลขเด็ดงวดนี้, ดูดวง, ดูดวงความรัก, xxx, เพลงใหม่ , speedtest, ดูทีวีออนไลน์, หนังใหม่