.*+ ปลาบู่ทอง +*.

ตั้งกระทู้
.*+ ปลาบู่ทอง +*.

ณ เมืองๆหนึ่ง

 

บรรยาย : เศรษฐีชื่อทารกะมีอาชีพจบปลา มีภรรยา 2 คน เมียหลวงชื่อนางขนิษฐา มีลูกสาวชื่อเอื้อย ส่วนเมียน้อย

 ชื่อนางขนิษฐี มีลูกสาวสองคน คนโตชื่ออ้าย คนเล็กชื่ออี่ นางขนิษฐีมียน้อยมีจิตริษยาเมียหลวง จึงใช้เล่ห์กล มารยาพูดยุแหย่สามีอยู่ตลอดเวลา เช้าวันหนึ่ง อากาศสดใสแดดไม่ร้อนแรง=_=;; 

ขนิษฐา : พี่ทารกะขา~หาปลากับน้องนะคะ>3< ทารกะ : เอ่อ..จ้ะๆ-O-;; แต่พี่ว่าให้ขนิษฐีไปด้วยกันจะดีกว่าไหม๊ 

ขนิษฐี : กรี๊ดด!! เห็นไหม๊ยะหล่อน พี่ทารกะเค้าชวนฉันยะ 

ขนิษฐา : ไม่อยากจะเอ่ยเลยอ่านะ เธอเล่นเสนอตัวไปทุกวันอย่างเนี่ย ระวังพี่ทารกะเค้าจะเบื่อเร็วนะจ๊ะ แล้วที่ สำคัญเค้าชวนฉันก่อนนะจ๊ะ หุหุ ไปกันเถอะคะ พี่ทาระกะขา~ (พูดพลางดึงแขนไปท่าเรือ) 

ณ บ่อน้ำ 

ทารกะ : เฮ้อ~วันนี้ทอดแหไม่ค่อยได้ปลาเลยแฮะ อ๊ะ! นั่นไงปลาบู่ทอง 

ขนิษฐา : แต่พี่ทารกะ ปลาบู่ทองตัวนั้นฉันขอเอาไปให้ลูกเอื้อยเลี้ยงจะได้ไหม๊คะ*0* 

ทารกะ : แล้วถ้าเธอเอาไปให้ลูกของเธอเลี้ยง แล้ววันนี้เราจะเอาอะไรกินกันล่ะห๊า ! หัวสมองมีอ่ะหัดคิดซะบ้างซิ 

ขนิษฐา : กรี๊ด!!!! นี่พี่ทารกะว่าฉันหรอคะเนี่ย ฉันก็แค่อยากเอาไปให้เอื้อยเลี้ยงเท่านั้นเอง 

ทารกะ : ใช่สิฉันว่าไม่ได้ชม ฮึ่ย!!! อยากได้มันมากใช่ไหม๊ ก็ไปอยู่กับมันซะเลยซิ 

บรรยาย : ว่าแล้วทารกะซึ่งในขณะนั้นโมโหมากจึงคว้าไม้พายขึ้นมา ตีนางขนิษฐาด้วยความโกรธจนนางขนิษฐา สลบ และพลักนางขนิษฐาตกน้ำไป 

ทารกะ : เห้ย!!! ฉันไม่ได้ทำนะเฟ้ย ลมมันพัดไปตกน้ำเอง-3-

บรรยาย : เอื้อยเมื่อขาดแม่แล้ว ก็ถูกนางขนิษฐีพร้อมทั้งลูกสาวทั้งสองคนรุ่มกลั่นแกล้งต่างๆนาๆ และใช้เอื้อยทำ งานหนักตลอดเวลา 

อ้าย : นี่หล่อน เวลาซักผ้าน่ะ หัดซักให้มันสะอาดสะบ้างซิ เสื้อผ้าฉันแพงนะยะ ถ้าเกิดเป็นรอยขึ้นมาหล่อยจะ มีปํญญาซื้อคืนฉันหรอยะ 

อี่ : ใช่! นั่งเอื้อย ซักแรงๆหน่อยสิ ถ้าฉันกลับมาและไม่สะอาดนะ เธอโดน!! พี่อ้ายคะ อี่ว่าเราไปเดินช็อปปิ้งกัยที่ ห้างสยามพาราก้อนแก้เซงกันดีกว่าค่ะ ปล่อยอีนางคนใช้นี่ซักผ้าไป 

อ้าย : งั้นก็ไปกันเลยจ้ะ น้องอี่^^ 

บรรยาย : เย็นวันหนึ่ง หลังจากที่เอื้อยทำงานบ้านเสร็จแล้วได้มานั่งเล่นที่ท่าน้ำและร้องไห้ด้วยความคิดถึงแม่  นางขนิษฐีซึ่งเป็นห่วงลูกสาวก็ได้ไปเกิดเป็นเจ้าชายรูปหล่อเพื่อมารับนางซินกลับปราสาทไป เห้ย!!! นางขนิษฐี ด้วยความเป็นห่วงเมื่อตายไปแล้วก็ได้ไปเกิดเป็นปลาบู่ทอง และว่ายน้ำมาที่ท่าน้ำที่เอื้อยนั่งอยู่ 

ปลาบู่ทอง : เอื้อย เอื้อย 

เอื้อย : แม่ แม่หรอจ๊ะ แม่อยู่ไหนT^T แม่รู้ไหม๊ว่านางอ้ายกับอี่มันใช้เอื้อยสารพัดแนะ อย่าให้เอื้อยมีโอกาสบ้าง นะ เอื้อยจะดักเอาไม้หน้าสามตีหน้ามันเลย เอ๊ะ!! ว่าแต่แม่ได้ไปเกิดเป็นปลาบู่ทองหรอจ๊ะ 

ปลาบู่ทอง : ใช่จะเอื้อย แต่รู้สึกว่าพอแม่ตายไปลูกจะโหดขึ้นรึเปล่าจ๊ะ- -;; 

เอื้อย : ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกจ๊ะแม่ แค่เอื้อยเกลียดมันเฉยๆ ว่าแต่ทำไมแม่ถึงได้มาเกิดเป็นปลาบู่ทองจ๊ะเนี่ย 

บรรยาย : เมื่อเอื้อยได้รู้เรื่องว่าแม่มาเกิดเป็นปลาบู่ทอง แม่จึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เอื้อยฟัง 

ขนิษฐี : นี่ลูกอ้าย ลูกอี่ สงสัยไหม๊ว่าทำไมอีนางเอื้อยมันถึงชอบไปนั่งแถวท่าน้ำบ่อยจัง 

อ้าย : ก็ตามไปสืบเลยสิแม่ ถ้าสงสัยขนาดนั้น 

อี่ : ช่ายยย แม่เรานี่เก่งเรื่องชาวบ้านจริงๆ 

ขนิษฐี : นี่นางอี่แกด่าฉันรึแกชมฉันเนี่ย

อี่ : อุ๊ย!! ฉันชมแม่ต่างหากล่ะจ้ะ แหะๆ 

บรรยาย : ไปๆมาๆนางขนิษฐีก็สืบได้ว่านางขนิษฐาเกิดเป็นปลาบูทอง จึงให้อ้ายไปจับปลาบู่ทองมาทำเป็น อาหาร 

ขนิษฐี : นี่! ไม่น่าเชื่อเลยนะว่านางขนิษฐามันจะไปเกิดเป็นปลาบู่ทองเนี่ย แต่ก็เอาเหอะ เย็นนี้อร่อยแน่ๆ 

อ้าย : ใช่สิจ๊ะแม่ ฉันรอกินมื้อเย็นนี้ไม่ไหวแล้วนะเนี่ย 

บรรยาย : พออ้ายได้ปลามาก็นำมาขอดเกร็ด โดยไม่รู้เลยว่าเอยได้นำรำข้าวไปที่ท่าน้ำร้องเรียกหาแม่เป็นเวลานาน แต่ก็ไม่ปรากฏร่างของแม่ปลาบู่เลย 

เอื้อย : เฮ้อ! แม่ต้องเป็นอะไรแน่ๆเลย ฮือๆๆ แม่จ๋า แม่อยู่ไหน แง้ๆๆ 

เป็ด : ก๊าบๆ เอื้อยเอ้ย ก๊าบบ แม่ของเจ้าตายแล้วนะ อ่ะ ข้าเก็บเกล็ดของแม่เจ้ามาให้ ก๊าบๆ ข้าเสียใจกับเจ้าด้วยนะ 

บรรยาย : เมื่อเอยได้เกร็ดของแม่มาจึงเอามาอธิษฐานทันใดนั้นก็มีชายเทวดารูปงามปรากฏตัวขึ้น 

เทวดา : เอื้อย! ไม่ต้องตกใจไป นี่ข้าเป็นเทวดาประจำตัวแม่เจ้าเอง ข้าให้เจ้าเลือกได้แค่ข้อหนึ่งนะว่าเจ้าอยากให้ แม่เจ้าเกิดเป็นอะไรระหว่างต้นโพธิ์กับต้นมะเขือเปราะ 

เอื้อย : ต้นโพธิ์จ้ะ 

เทวดา : ให้เจ้านำเกล็ดปลานี้ไปฝังบนดินและหมั่นรดน้ำทุกวันแล้วพรุ่งนี้คำอธิฐานของเจ้าจะเป็นจริง 

วันต่อมา...ไวเหมือนฉี่ไหล 

บรรยาย : ต้นโพธ์เงินโพธิ์ทองงอกงามเป็นระยิบระยับ ทันใดนั้นท้าวพรหมทัตได้เสด็จออกป่าพอดี 

ท้าวพรหมทัต : ทหาร!!! เราพอใจกับต้นโพธิ์นี้มากช่วยกันขุดเอากลับไปปลูกที่วังซิ 

ทหาร : พระเจ้าพรหมทัตครับ!!! ไม่สามรถดึงต้นโพธิ์ออกมาจากดินได้เลยครับ ไม่รู้ว่าเป้นเพราะอะไร 

เอื้อย : พวกคุณๆ อย่าทำอะไรต้นโพธิ์ต้นนี้เลยนะคะ ฮือๆ 

ท้าวพรหมทัต : ของเจ้าหรอกหรือ เจ้าช่วยเอาไปปลูกที่วังข้าได้ไหมล่ะ ข้าจะดูแลต้นโพธิ์ของเจ้าให้เป็นอย่างดี เชียวล่ะ 

เอื้อย : ก็ได้เพคะ... 

บรรยาย : และเอื้อยก็ได้เป็นพระมเหสีของท้าวพรหมทัต ท่ามกลางความความอิจฉาของนางขนิษฐีและสองศรีพี่ น้องอ้ายกับอี่ ฮิ้ววววว THE

END จบอย่างสวยงามคร๊า~


ข้อความถูกแก้ไขเมื่อวันที่ 14 January 2008, 22:30
จำนวนคนดู : 11529
ตั้งเมื่อตั้งเมื่อ: 22:27 น. 14 ม.ค. 2008
แท็ก: -

ถ้า ถูกใจ กด Like และ Share ขึ้นบน Facebook หรือ Tweet ส่งต่อให้เพื่อนได้นะจ๊ะ


 

 
yenta4 : candy_doll avatar
โดย: candy_doll yenta4 : candy_doll hompy ส่งข้อความหา candy_doll

กระทู้ล่าสุดในหมวด

ผู้สนับสนุนใจดี

แสดงความคิดเห็น

เบื่อโฆษณาจาก Facebook มาช่วยกันกำจัดกันเถอะ ดูวิธีที่นี้
  • เกมส์, เกม, เกมส์ทำอาหาร, เกมส์ปลูกผัก, ผลสลากกินแบ่งรัฐบาล.., เลขเด็ดงวดนี้, ดูดวง, ดูดวงความรัก, xxx, เพลงใหม่ , speedtest, ดูทีวีออนไลน์, หนังใหม่